Το blog "οι εκπαιδευτικοί μιλούν..." απευθύνεται σε ανθρώπους που εμπλέκονται με τη διδασκαλία, ανεξαρτήτως βαθμίδας ή γνωστικού αντικειμένου. Στη συζήτηση μπορούν φυσικά να συμμετέχουν και άλλες "φωνές" (μαθητές, γονιοί κ.α.), καταθέτοντας είτε post, είτε σχόλιο.

Όποιος λοιπόν επιθυμεί, μπορεί να επιχειρήσει να απαντήσει, καταθέτοντας την άποψή του
[για να αποκτήσετε δικαίωμα δημοσίευσης, αρκεί ένα mail στο gepsimos (papaki) yahoo.gr ]

Μπορείτε να συμμετέχετε στη συζήτηση είτε γράφοντας ένα post-απάντηση σε κάποιο από τα προϋπάρχοντα ερωτήματα (πχ. "γιατί διδάσκω;" ή "θυμάμαι μια φορά στην ταξη..."), είτε προτείνοντας ένα νέο θέμα...

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2007

Νταουνσάϊζιν


Ο μαθητής ήταν αστέρι. Πραγματικό, όχι σαν κάτι πριμοδοτούμενα ιμιτασιόν. Μυαλό ξυράφι, μνήμη ελέφαντα, κρίση διαμάντι. Οι επιδόσεις και η αυτοπεποίθησή του κτυπούσαν ταβάνι. Και σε όλα τα μαθήματα, και στις ξένες γλώσσες και στους υπολογιστές, και βέβαια πτυχία, κι άλλα πτυχία και έπαινοι και υποτροφίες και συστατικές. Να μη λέω πολλά, πέτυχε και πήγε ψηλά. Μετά από είκοσι χρόνια, στέλεχος πολυεθνικής. Εξεκιούτιβ. Ακριβά ρούχα, αυτοκίνητο, Μύκονοι κι Αράχωβες φουλ, χαϊλίκια. Φέρτε μου πιστωτικές να υπογράφω.
Μια μέρα τον φώναξε ο HRA: «Κοιτάξτε, πραγματικά λυπόμαστε, αλλά βλέπετε τα αμερικάνικα κεφάλαια μάς ζητούν απόδοση 15%, και εμείς δεν το πετυχαίνουμε, έτσι λοιπόν, δυστυχώς για σας, πρέπει να σας απολύσουμε». Νταουνσάϊζιν! Ή (με ορολογία εξεκιούτιβ): "Να πρέπει να συρρικνώσεις μια επιχείρηση της οποίας οι απερίσκεπτες ασφαλιστικές επιβαρύνσεις θέτουν σε κίνδυνο τη βιωσιμότητά της."
...
Τυχαία συνάντηση με τον παλιό του καθηγητή. Στην αρχή έκανε να τον αποφύγει (όπως τους περισσότερους παλιούς γνωστούς). Το μετάνοιωσε αμέσως. Άλλωστε δεν ήταν σαν εκείνον τον γραφικό που τσιρίζει "Λαμπρόπουλε" μες το κρυσταλλάδικο. Κάθισαν να τα πούνε.
"Το πρόβλημα όταν είσαι άνεργος, Κύριε, είναι ότι δεν ξέρεις πότε θα πάψεις να είσαι. Ούτε καν αν θα πάψεις να είσαι. Από μήλο της έριδας γίνεσαι κάποιος που χρήζει βοήθειας. Όπου κι αν πήγα, άκουσα, ότι η συγκυρία δεν είναι ευνοϊκή, ότι δεν υπάρχει ζήτηση σ' αυτόν τον τομέα, ότι είμαι πολύ μεγάλος (εγώ; ούτε καν 35), πολύ ακριβός, και το τελευταίο που σκοτώνει, Κύριε, ότι έχω περισσότερα από τα απαιτούμενα προσόντα!!!"

4 σχόλια:

onisimos είπε...

Το πρόσωπο της σημερινής κοινωνίας... αδηφάγο!!!

Xrysostomos είπε...

το θέμα είναι...
μπορούμε να κάνουμε κάτι για αυτό;

DarkElf είπε...

Καλώς... γνωρίσατε τον όρο overqualifide στην σύγχρονη jungle of capitalism...
'Η με λίγα λόγια γιατί να πληρώνω κάποιον που έχει προσόντα υπέρ του δέοντος αφού μπορώ να έχω την ίδια δουλεία με κάποιον με λιγότερα πτύχια = λιγότερα $$$ ???

Ανώνυμος είπε...

Ας φτάσω εγώ στο σημείο να είμαι υπερ-άξιος και τότε, θα'χω βρει τι να κάνω σε μια τέτοια περίπτωση.. Ας φτάσω σε εκείνο το σημείο, και τότε έρχομαι εδώ να καταθέσω το σχόλιό μου.