Το blog "οι εκπαιδευτικοί μιλούν..." απευθύνεται σε ανθρώπους που εμπλέκονται με τη διδασκαλία, ανεξαρτήτως βαθμίδας ή γνωστικού αντικειμένου. Στη συζήτηση μπορούν φυσικά να συμμετέχουν και άλλες "φωνές" (μαθητές, γονιοί κ.α.), καταθέτοντας είτε post, είτε σχόλιο.

Όποιος λοιπόν επιθυμεί, μπορεί να επιχειρήσει να απαντήσει, καταθέτοντας την άποψή του
[για να αποκτήσετε δικαίωμα δημοσίευσης, αρκεί ένα mail στο gepsimos (papaki) yahoo.gr ]

Μπορείτε να συμμετέχετε στη συζήτηση είτε γράφοντας ένα post-απάντηση σε κάποιο από τα προϋπάρχοντα ερωτήματα (πχ. "γιατί διδάσκω;" ή "θυμάμαι μια φορά στην ταξη..."), είτε προτείνοντας ένα νέο θέμα...

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2007

Το σχολείο είναι βαρετό


Και εκείνη η ακτή στο βάθος του ορίζοντα είναι η Αμερική.

Υπάρχει σχολείο που δεν είναι βαρετό; Σε ποια χώρα;
Υπάρχει μάθημα σε σχολική τάξη που να μην είναι ποτέ πληκτικό; Ποιος διδάσκει και ποια ύλη;
Υπάρχουν έφηβοι μαθητές που κάθονται σε θρανία επτά ώρες επί πέντε μέρες επί εννέα μήνες επί διακόσιες πενήντα χιλιάδες μαθητές δευτεροβάθμιας και δεν βαριούνται; Από τι πάστα είναι πλασμένοι;
Υπάρχουν καθηγητές που «κτυπάει το κουδούνι: μπες – κτυπάει το κουδούνι: βγες» και δεν χαίρονται όταν «χάνουν μάθημα»; Πόσο καιρό διδάσκουν, ποιο μάθημα και σε ποιους μαθητές;
Τα σαΐνια οι διδακτικάριοι έχουν γεμίσει χιλιάδες χιλιόμετρα «πέϊπερς» για να μετατρέψουν το σχολείο σε κυψέλη «των νέων, σύγχρονων γνώσεων», για «να γίνει ελκυστικό το μάθημα», για «να μαθαίνουν πώς να μαθαίνουν» (οι μαθητές). Η καινοτομία (στη χώρα μας): η μέθοδος «πρότζεκτ». Τα αποτελέσματα; Πρώτα να τελειώσουν οι καταλήψεις.
Μα καλά, δεν έμαθαν οι μαθητές ότι με τις καινούργιες μεθόδους διδασκαλίας, όχι μόνο δε θα πλήττουν, αλλά θα «οικοδομούν τη γνώση μόνοι τους» κι όχι από «αγράμματους, απαίδευτους, αδιάφορους και βολεψάκηδες εκπαιδευτικούς» (http://panokato.blogspot.com/2007/11/blog-post_02.html); Δεν ακούσανε για τα καινούργια «εκπαιδευτικά πακέτα»; Βιβλίο μαθητή, βιβλίο εργασιών, βιβλίο εργαστηρίου, βιβλίο καθηγητή, υποστηρικτικό υλικό, εκπαιδευτικό λογισμικό… Και να τα «βίντεο», τα «πάουερπόϊντ», τα «ανιμέισον», τα «σιμιουλέϊσον». «Κάνε κλικ παιδί μου για να κάνεις ραν».

Κύριε, άμα λύσω την άσκηση αλλά δεν βρω το αποτέλεσμα, πειράζει; (Μαθήτρια Β' λυκείου, «θετικής» κατεύθυνσης, με το δάκτυλο στο στόμα, ναζιάρικα).

Γιατί παιδί μου;

Γιατί δεν μπορώ να διαιρέσω με δεκαδικό.

Κύριε, να βγω έξω; (δεν έχει σήμα το κινητό μου)

3 σχόλια:

MANALISS είπε...

Βάζεις πολλά θέματα ταυτόχρονα. Μα τα δούμε ένα ένα: Ναι είναι πληκτικό το μάθημα. Γιατί; Μήπως μιλάμε ξύλινη γλώσσα;Μήπως δεν έχουμε πείσει τους μαθητές για την αναγκαιότητα της Χημείας (για παράδειγμα). Μήπως εμείς δεν κάνουμε ενδιαφέρον το μάθημα; Μήπως οι γονείς έχουν πει στα παιδιά τους ότι αφού δεν εξετάζεσαι μη σκας. Δώσε βάρος σε αυτό που εξετάζεσαι.
Μήπως είναι στη φύση των παιδιών να είναι ανήσυχα και να βαριούνται εύκολα;
Δεν πιστεύω να περιμένετε απαντήσεις. Δεν υπάρχουν. Το πιστεύω ακράδαντα αυτό. Κάθε τάξη είναι διαφορετική, κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Ο μαθητής που πλήττει πληττει για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.Ο καθηγητής πρέπει σε κάθε φάση να είναι ευέλικτος. Να προσαρμόζεται στο κοινό του. Γιατί αυτό είναι κοινό.Μια παράσταση είναι. Και η παράσταση πρέπει να αφήνει στο κοινό ζωντανές παραστάσεις.
Δεν ξέρω αν τα πρότζεκτς είναι λύση. Πολλές φορές είναι κατέβασμα από το ΙΝΤΕΡΝΕΤ αποσπασμάτων χωρίς συνοχή και επεξεργασία. Μερικές φορές έχει αποτέλεσμα και οι μαθητές αποκτούν δεξιότητες και εμπειρίες. Πάλι ο καθηγητής πρέπει να εμπνεύσει τους μαθητές. Αν προτείνει ένα πρόγραμμα και βαριέται που ζει πως θέλει να ενθουσιάσει τους μαθητές του.Τέλος ναι οι μαθητές έχουν αποκτήσει νέες δεξιότητες με το Power point και τα άλλα και ναι δεν μπορούν να κάνου μια διαίρεση αλλά και εμείς βγάζουμε το κομπιουτεράκι στη τάξη για να κάνουμε "πιο γρήγορα" τις πράξεις. Και στο σπίτι παίρνουμε με περισσή ευκολία "ένα κομπιουτεράκι για το παιδί".
Δεν είπες ψέμματα φίλε Arthur. Αν διαβάζει κανένας μαθητής θα ήθελα να μάθω γιατί βαριέται. Καλησπέρα σε όλους.

Xrysostomos είπε...

Arthur, από την πλευρά μου θεωρώ πως είσαι αρκετά αφοριστικός, όσον αφορά τους "διδακτικάριους τα σαϊνια" και τα διάφορα παουερπόιντ, σιμιουλέισον και δεν συμμαζεύεται.

Η διδακτική έχει σε πολλές περιπτώσεις πολλά να πει για το τί γίνεται (και το τί μπορεί να γίνει) μέσα στη τάξη.
Και δεν είναι δικό της φταίξιμο που οι περισσότεροι εκπαιδευτικοί δεν έχουν επαφή μαζί της, με φυσικό επακόλουθο να τη βλέπουν αποκρουστικα. Δεν παίρνουν οι διδακτικάριοι τις αποφάσεις για το πώς και σε ποιο βαθμό θα έρθουν σε επαφή με το μέσο εκπαιδευτικό τα συμπεράσματα τους. Ούτε νομίζω ότι οι διδακτικάριοι έχουν ισχυριστεί ποτέ ότι η εμπειρία στη σχολική τάξη είναι υποδεέστερη των "πέιπερς" τους.

Θα πρότεινα, όχι να ασπαστείς οτιδήποτε λέει η διδακτική, αλλά να διαλέξεις οτιδήποτε σου ταιριάζει περισσότερο από τα πορίσματά της.

Δεν έχεις τίποτα να χάσεις

Ανώνυμος είπε...

εγω παω 5η δημοτικου και το σιχαινομαι.οι δασκαλοι ειναι πουστηδες.